Паёми шайх Абу Сулаймон Холид ба мухожирони ахли суннат мовжуд дар гуруххойи мусаллахи шом / 16 робиъул аввал 1439 сол/ 5 декабр 2017 .(3)

Тахрир: Мужибуррохман мухожир.

 

Бале, аллох таоло дустонишро ёрий медихад, на онхойироки бар халофи авомириш амал мекунанд, ва аз неъмати шўро ва вахдат ба азоби тафарруқ тағйири мовқеият медиханд.

 Ин вахдатгероён ва дустони аллох, никукорон ва хамон мужохидини хастандки аллох таоло фармуда қатъан онхоро роххойи худиш хидоят мекунад:   

وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ»  (عنکبوت/۶۹)

“Ва касоники дар рохи мо жиход кунанд, қатъан ба роххойи хувиш хидоятишон мекунем ва яқинан аллох бо никукорон аст.”

Аллох таоло неъмат бехиштро ба хар каси намедихад, аммо дар пейи муомалайи мушаххас ва маълум ба ин никукорон, ваъдайи бехиштро дода ва мефармояд:

إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم  بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً فِی التَّوْرَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ، فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُم بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ‏(بقره/۱۱۱)

Бегумон худованд (колойи) жон ва моли мўъминонро ба (бахойи) бехишт харидори мекунад. (онон бояд) дар рохи худо бижанганд ва бикушанд ва кушта шаванд. Ин ваъдайи астки худованд онро дар (китобхойи осмоний) таврот ва инжил ва қуръон (ба унвони санади мўътабари сабт карда аст) ва ваъда ростин онро дода аст, ва чи каси аз худо ба ахди худ вафо кунандатар аст? Пас ба муомалайики кардаид шод бошид, ва ин пийрузийи бузург ва ростгорийи бузургист.

Хам акнун ва дар атрофи шумо, муслимин неъмат шўро, уммати ноши аз ин шўро, ва ижмоъи ноши аз ин уммат, ва вахдат ва қудратро бо азоби тафарруқ ва залилий ва кушту куштори хамдигар ва шикаст аз душманон   аваз карданд. Ин аваз кардани неъмат ба азоб, кори худи муслимин астки аллох таоло мефармоянд:  

ذَلِکَ بِأَنَّ اللّهَ لَمْ یَکُ مُغَیِّراً نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ‏(انفال/۵۳)

Ин бидон хотир астки худованд хеч неъматироки ба гурухи дода аст тағйир намедихад магар инки онон холи худро тағйир диханд ( ва дигар шойистагийи неъмати худоро надошта бошанд ва балки сазовори азоб гарданд) ва бегумон худованд шинавойи огох аст.

 Ва то замоники худи муслимин хам тасмим нагирандки ба ин некбат ва азоби тафарруқ ва соири мушкилотики ба бор оворданд, хотима бидиханд, аллох таоло кори бароишон анжом намедихад, ва ба сурати мўъжизаосо онхоро аваз намекунад, хар чандки фажоъейи чун андалус ва  хамлайи муғул ва хамалоти кунунийи куффори секуляр ба рахбарийи амрико рух бидихад ва хазорон ва балки миллионхо мусалмон ва хатто хайвон хам аз бейн бираванд:

 إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ ‏(رعد/۱۱)

Худованд хол ва вазъи хеч қовм ва миллатиро тағйир намедихад магар инки онон ахволи худро тағйир диханд.

Алова бар ин тақзи ошкор, масалайи дигар, ба ижтимоъи ақоид ва бовархойи зидди хам гуруххойи атрофи шумо бармегардадки\. Рахбарияти ом ва хидояти омми онхо, ба сурати мустақим ва ғейри мустақим, тавассути секуляристхойи амрико ва нато сурат мегирад.

Худитон хам агар диққат кунид, мебинид,муздурони чун хизби коргарони ужалон ва артеши озод ва ғейрих хастандки , мустақиман фи сабили амрико межанганд, ва гуруххойи хам хастандки фи сабили туркия ё хамон нато межанганд, ва гуруххойи хам хастандки бо воситахойи чун оли саъуд ва қатар  ва иморот ва урдун ва ғейрих боз фи сабили амрико межанганд, ва дастахойи хам хастандки бо далили адами огохий бар илми инқилоб, нохоста дар хамон роххо қадам бармедоранд, ва хамон ахдофи душманон ва тоғутхойи секулярро бароварда мекунанд.

Мушкили асосийи бисёри аз гуруххойи мусаллахи мавжуд дар шомки, шуорхойи исломий сар медиханд, алова бар вужуди тафарруқ ва адами огохий аз илми инқилоб ба сабки исломийи он, ба чанд мушкили ришаий бармегардад мушкилоти чун:  

– Адами душманшуносий ва даражабандийи душманон бо меъёрхойи қуръоний. Ин гуруххо хануз ба ин даража аз рушд нарасидандки душманонишонро бар асоси меъёрхойи қуръоний дастабандий кунанд. Хануз намедонандки дар жанг бо секуляристхойи қурайшки хам акнун амрико онро рахбарий мекунад хар гуна жанги мусаллахонайи бо куффори ахли китоб ва хар ек аз мазохиб,тафосир ва фирақи исломий иштибох, ва балки дар сурати огохий, хиёнати махз аст.

– Мушкили дигар, михвар қарор додани уламойи китобхонаий астки; сарфи назар аз вобаста будан ё набудани онхо ба еки аз куффор ва тоғутхойи секуляри жахоний ва минтақаий, алова бар онки бар усули собит ва мутағаййири жанг хеч иттилоъи надоранд, хатто ба сурат амалий на тавони бозубаста кардан ва кор бо е аслахайи содаро баладанд, на бар меъзони таъсиргузорийи силоххо огохий доранд, ва на майдонхойи жанг хам тажриба карданд, ва алова бар  тамомо ин костихо, ин даста аз уламоъ дар қуруни гузашта монданд, ва аз дарки “вазъи мовжуд” ожизанд.

 – Мушкили дигар ба адами огохийи ин гуруххо ва муллохо фатводехи онхо, бар асбоби вахдатбахш бейни муслимин бо хам, ва нуқот ва манофеъи муштарак бо ғейри муслимин дар қуръон ва сийрайи набавий бармегардад.

– Ва мушкили дигар ба фиқдони ек дипломосийи фаоли исломий ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва адами огохий бар усули хоким бар дипломосийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар равобит бо ғейри муслимин бармегардад.

Инхо мушкилоти асосий хастандки вужуд доранд ва боис шуданд душманони соили шумо руз ба руз дар холи тағйир бошанд. Имруз фалон гурух бо шумо муттахид аст ва фалон гурухи душмани соили шумост, ва фардо хамон гурухики дируз бо шумо муттахид буд, бар асари тағйири сиёсатхойи арбобиш имруз душмани соили шумо мешавад, ва ба хамин тартиб гуруххо ба сурати новбатий табдил ба душмани соили хамдигар мешаванд, то замоники энержийи хамдигарро тахлил мебаранд ва хамдигарро заиф мекунанд;  ва бо хаста ва ноумид кардани муслимин, заминаро, барои нобудийи худ ва тахкими мужаддади еки аз мазохиби дини секуляризм фарохам мекунанд.

Инхо мушкилоти хастанд вайронгарки наметавон инкоришон кард. Шумо хам дар онжо ба далили вужуди рухияйи қовмиятгероий ва нажод парастийи жохилий, дар миёни муслимин ва бародароники дунёро ба хотиришон тарк кардаид, ба истелох ғариба ва ғейри бумий хастид; ва алова бар он, қудрати ғолиб хам нестид то рахбарият ва хидояти жибхайи жанг дар ихтиёри шумо бошад.

Бо чанин заминахойи, шумо қудрати пиёда кардани ин усулро нез надорид. Дар натижа, стротежийхойи дур ва наздики шумо, ва хатто токтикхойитон хам, бояд тобеъи “вазъи мовжуди” бишавадки бар шумо тахмил шуда аст. Ва ин “вазъи мовжуди тахмилий” хам, на аз лахози жангий метавонад шуморо ба пийрузий ва ғалаби бар душман бирасонад, ва на хатто дар сурати расидан ба пийрузийи дунёвий хам, ин жибхайи тахти мудирияти махсус ва номахсуси амрико ва нато, хадафи аслийи  қитоли шумоки хамон нажоти муслимин аз дасти тоғутхо ва барпоийи хукумати исломий ва тахкими қонуни шариати аллох аст бароварда намекунад.

Мумкин аст иддайи аз шумо бифармоядки дар ин марохил, дафъи мафсада муқаддам бар жалби маслахат аст; бале, ин ек воқеияте; аммо ин мафсада танхо бо вахдат ва пархез аз тафарруқ ва риояти усули собит ва бумий ва имрузини жанг онхам тахти рахбарияти муслимини шариатгаро ва хатто муслимини олуда чун асри ибни таймия сурат мегирад, на бо балойи ба номи тафарруқ ва рахбарияти душманонки, дар мавориди мафсадайи болотар аз мафсадайи қаблий ба вужуд оварда аст. Дар хомуш кардани ек оташсузийи сода, агар рахбарияти ом дар ихтиёри фосидон қарор бигирад, мумкин аст ба жойи об голени бензин ва нафтро бидиханд даститки ру оташ бирези.

Мумкин аст иддайи аз шумо бифармойидки дар ин марохил,дафъи мафсада муқаддам бар жалби маслахат аст; бале, ин ек воқеияте; аммо ин мафсада танхо бо вахдат ва пархез аз тафарруқ ва риояти усули собит ва бумий ва имрузини жанг онхам тахти рахбарияти вохиди муслимини шариатгаро ва хатто муслимини олуда чун асри ибни Таймия сурат мегирад, на бо балойи ба номи тафарруқ ва рахбарияти душманонки, дар мавориди мафсадайи болотар аз мафсадайи қаблий ба вужуд оварда аст. Дар хомуш кардани ек оташ сузийи сода, агар рахбарияти ом дар ихтиёри фосидон қарор бигирад, мумкин аст ба жойи об галун бензин ва нафтро бидиханд даститки ру оташ бирези.

Ман инро дар афғонистон,чечен, курдистони ироқ ва сарзамини шом қабли аз шумо дидам. Шумо борхо ва борхо ин ро дар гуруххойи атрофи худ надидаид? Пас бо вужуди ин асбоб, иқдом ба дафъи мафсадайи кучак, мунжар ба ижоди мафсадайи бузургтар хохад шуд.

Шумоки барои ислохот дар чорчуби қавонини секуляристий нарафтаид, ва нарафтаидки масалан секуляризми социалистийи башарро, бо секуляризми либиролистийи амрико ва нато аваз кунид, шумо нарафтаид муслиминро аз бардагийи тоғути секуляри дар биёварид ва ба бардагийи тоғути фосидтари тахвил бидихид, яъни инхамма хазинайи жоний ва молий ва номусий намедихидки тоғутро жойгузини тоғути дигари кунид…….балки хохони рахоийи муслимин аз бардагий ва нобудийи қавонини дини секуляризм бо мазохиби мухталафиш, ва жойгузин кардани қавонини шариати аллох хастид, ва ин яъни инқилоб; ва инқилоб хам илм аст, ва банда бар ин боварамки он гуруххойики феълан шумо онхоро исломий медонид ва мудирияти махалли атрофи шуморо гирифтанд, аз илми инқилоб ба сабки исломийи он, иттилоъати надоранд, ва шумо худитон ва зан ва баччахойитонро дасти ронандайи ноший ва жаррохи ноший сипордаид.

Ин гуруххойи мусаллах ошкора асбоби хазимат ва шикастро интихоб карданд, шумо бо вужуди чанин асбоби залилийки хидоят кунандагони жанг дар пеш гирифтанд, наметавонид бигуйидки барои мо шикаст ё пийрузий мухим нест. Чиро? Мухим аст. Барои мо мухиммеки ба таклифимон амал кунем ва куркурона амал накунем. Шаходат хам барои мо пийрузий аст, аммо анжоми ин таклиф бо фарохам кардани муқаддамоти шикаст, ва куркурона ба жилов рафтан, адо нахохад шуд.

Кей аллох таоло чанин афродиро ёрий мерасонад? Магар ба мужохидини ухуд ёрий расонд? Магар ба муслимини мутафарриқи андалус ёрий расонд? Магар ба муслимини мутафарриқи қозоқ ва узбек ва тожик, паштун ва эроний ва ироқий дар баробари муғулхойи муттахид ёрий расонд?

Таваккул ба аллох баъди аз фарохам кардани васила аст. Шутритро бибанд баъад таваккул кун бар аллох?

Дуо баъди аз фарохам кардани асбоб аст, сардите ру худит пату бикаш, бемори, доруро фарохам кун, пийрузий бар куффорро мехохи, асбоби пийрузийро фарохам кун, баъад бо фарохам кардани ин асбоб мағрур нашуки танхо асбоб кофийе, балки пас аз фарохам шудани асбоб  аз аллох бихохки туро шифо бидихад, туро пийруз кунад ва дар инжо таваккул ва сабот ва сабр ва жиход ва рибот маъний медихад, ва шифо ва пийрузийки ру сари мо муъаллақ аст, бар мо нозил мешавад.

Замоники Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху дар посух ба номайи амини уммат Абу Убайда розиаллоху анху, дар хенгоми рубару шудан бо сипохи рум, ба у мужда медихадки пас аз сахти, гушойиши аз тарафи аллох ба вужуд хохад омад ва бо истинод бо ояйи    

       « يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» (آل عمران/۲۰۰)

Уро ба сабр ва истиқомат ва рибот ва пархез аз хашми аллох сифориш мекунад, мо шохиди асли аввали жанги мусаллахона яъни вахдати фармондехий хастем. Асли мухиммики дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва жонишини у хам аз он бахраманд будем, ва фитнайи муртаддинро дафъ кардем, ва кор ба жойи расидки муслимин аз холати тадофеъи ба холати тахожумий тағйири мовзеъ доданд.

Жиход, рибот, таваккул, сабр ва субот ва эъдод ва  вужуди шумо замони маъни пейдо мекунад, ва аз ек можарожуъийи низомий табдил ба жиход фи сабилиллах мешавад, ва боиси ба танг омадан ва хашми куффор мешавадки, дар масири сахихи исломийи он қарор гирифта бошад; ва гарна қурбонгохи барои озодий хохон ва муваххидин хохад будки на танхо тоғутхоро аз шарри мухолифини шариатгаро рохат хохад кард, балки хушхолийи ин тоғутхоро нез аз чанд жихат дар пей хохад дошт:

– Аз ин жихатки аз шарри мухолифини сарсахти худ халос шуданд.

-Тафарруқ ва куштори дохилийи мухолифини шариатгаро, боиси дилсарди ва ноумидий умуми муслимин аз шариатгероён хохад шуд.

Ин ноумидийи муслимин боиси адами мушорикати умумий дар хамрохий бо гуруххойи мусаллах, ва ризояти амалий ба вазъи мовжуди тахти хокимияти тоғутхо хохад шуд, дар натижа пояхойи тоғут тақвият шуда, ва тули умри хукумати онхоро афзойиш хохад дод.

Дар ин сурат, хузур дар чанин бозийи маргбори, на танхо боиси нобудийи умиди муслимин, ва даст кашидани онхо аз мужохидин дар он минтақа хохад шуд, балки, боиси садама задан ба кулли жараёни фирқайи ножия, ва монеъи дар масири барпоийи хукумати исломий дар он минтақа, ва хатто мустахкам шудани пояхойи тоғутхойи секуляр ва динфурушони виъозис салотин дар нобудийи  бештар манобеъи маънавий ва моддийи муслимин хохад шуд.

Бародарони геромий: ин даъвати ба тарки жиход бо куффори секуляри ишғолгари хорижий ба рахбарийи амрико ва ното ва муздурони махаллийи онхо чун хизби коргарони ужалон, мусайламайи каззоби феълийи курдистонки, боиси онхамма фасоди ақидатий ва дунёвий барои мардумони мо ва соири муслимин шуданд, набуда ва нест. Балки даъвати аст ба шўро, вахдати фармондехий, душманшуносийи исломий, ёдгирийи илми инқилоб, кинор находани тафарруқ ва мутамаркиз намудани жиход дар алайхи дини секуляризм ба унвони душмани муштарак ва шумора еки тамоми шариатхойи осмоний, ва душмани муштарак ва шумора еки тамоми фирақ ва мазохиби исломий.

Бо ин нигариш астки, мутаважжих хохид шудки, дар баробари душмани муштараки чун секуляристхойи (мушрикин) қурайш жанг бо яхудиёни мадина ва насоройи нижрон ва хатто соири мушрикин (секуляристхо), муғойир бо дипломосийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хохад буд. Холо ин дипломосий кужо ва жанги инхирофийи миёни муслимин бо ахли китоб ва жанг миёни фирақи исломий бо хам ва жанг миёни пейравони ек фирқа бо хам ва душмани соил шудани хамдигар ва хам масир шудан бо ахдофи куффори секуляри жахоний ва муздурони махаллийи онхо кужо?

Бо дар пеш гирифтани дипломосийи фаъоли росулуллох саллаллоху алайхи васалламки жанги мусаллахонайи мо дар масири ёрийи муслимин  ва ситамдидагон хохад буд, ва гарна танхо  ба нобудийи бештари маънавиёт, ва зиндагийи моддийи онхо, ва мустахкамтар шудани занжирхойишон хохад анжомид.

Замоники жиход дар масири сахих қарор нагирифта бошад лажожат жойи сабрро мегирад, можарожуйи жойи жиходро мегирад, ёс ва дудили жойи умид ва иймони росихро мегирад.  Дар инжостки иштибохотро мисли корхойи муфиди қахрамонон жилва медиханд. Зиндонхо ва шиканжахо ва эъдомхойи жамоати ихвон пас аз саййид Қутб рохимахуллох, ва аз замони Хузайбий ба ин тараф, аксаран ноши аз инхироф дар хадаф ва инхироф дар равиши мубораза буда, ва наметавон онро бо азиятхо ва озорхойики муборизин ва мужохидин дар садрил ислом ва дар замонхойи баъдийки, дар масири сахихи мубораза қарор гирифта буданд ва бо он мувожих шуданд, муқояса кард.

Замоники мубораза ва жиход жихати дафъи душмани соили секуляр ва ишғолгари хорижий ва новкарони махаллийи он жихати касби қудрати хукуматий дар масири сахихи худ қарор гирифт, мумкин аст дар ин масир осибхойи хам вужуд дошта бошад. Мумкин аст каси муртакиби гунохи бишавад, дуздий кунад, шароб бихурад, мунофиқ бошад, миллийгаро бошад ва танхо омили миллият уро ба жанг водошта бошад, инхо хас ва хашакхойи хастандки таъсири дар масири хурушони рудхонайи жиход нахохад дошт. Ва ё хатто мумкин аст кофари бошадки танхо расидан ба      

«أَطعَمَهُم مِن جوعٍ وَآمَنَهُم مِن خَوفٍ »

уро вориди сипохи муслимин ва тахти рахбарияти муслимин карда бошад.

Замоники мубораза ва жиход дар масири сахихи худ қарор гирифт, хижрат,сабр, ибтилоъ, тамхис, имтихон, таваккул, дуо, қироати қуръон, рибот ва ғейрих ба натоижи мовриди пазириши аллох хам дар дунё ва хам дар қиёмат хатм мешавад. 

Дар хамин бурха аз замоники дустони аллох:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)

чун рудхонайи хурушон дар масири аслийи худ қарор мегиранд, бо вужуди чанин улгухо ва намунахойи аъйнийи, метавон дигаронро ба тижорати шибхи тижорати инхоки, пур аз суд ва манфаъати дунёвий ва ухровий аст даъват кард ва гуфт: 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِیکُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ ‏*تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنفُسِکُمْ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏*یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَیُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاکِنَ طَیِّبَةً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ‏* وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِیبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ ‏ (صف/۱۰-۱۳)

Эй мўъминон! Оё шуморо ба бозоргоний ва муомалайи рохнамуд созамки шуморо аз азоби бисёри дардноки дўзах рахо созад? ( ва он ин астки) ба худо ва паёмбариш иймон меоварид, ва дар рохи худо бо мол ва жон талош ва жиход мекунид. Агар бидонид ин барои шумо ( аз хар чизи дигари) бехтар аст. (агар ин тижоратро анжом дихид, худо) гунохонитонро мебахшояд, ва шуморо ба боғхойи бехиштий дохил мегардонадки аз зери (коххо ва дарахтон) он жуйиборхо равон аст, ва шуморо дар манозил ва хонахойи хубий жой медихадки дар боғхойи бехишт жовидони мондагор, воқеъ шуданд. Пийрузий ва ростгорийи бузург хамин аст. (гузашта аз ин неъматхо) неъмати дигари доридки пийрузийи худододи ва фатхи наздикий аст ва ба мўъминон мужда биде.

Аллох мутаол кудом даста аз жангжуёнро дуст дорад? Касоники муттахид хастанд ва вахдати фармондехий доранд. Вахдати фармондехий дошти қудрат дори ва қудрат дошти би изниллах пийрузий хам дори. Ва аллох таоло ба инхо ваъда ва муждайи фатх медихад.

Холо аллох мутаол амали ахли тафрақаро нез дуст дорад? Ва хаминжури бароишон фатх ва пийрузий мефрестад? Ё мисли соиқа ва зилзила онхоро бо куштори хамдигар азоб медихад ва дар нихоят бар асари чанин гунохи бузурги душманро бар  онхо ғолиб мекунад? Алжазаъу мин жинсил амал.

Оё инхо шойистагийи онро дорандки аллох мутаол онхоро мисли вахдат героён дуст дошта бошад? Оё инхо шойистаги ва лаёқати фатх ва пийрузийро доранд?

Бародарони геромий: хам акнун, ба хукми зарурат, муносиб дидам бидуни дар назар гирифтани махдудиятхойи мовжуд, ин нукотро ба шумо ёдоварий кунам, ва наметавонам нигаронийи худамро пинхон кунамки бими он меравад жиходи шумо ё фи сабили амрико ва нато (аз коноли туркия) қарор бигирад, ё азоби аллохро дар ин тафарруқ пазиро бишавид ва ижборан ва бо тўвжихоти нафсоний лулайи аслахахойитонро ба суйи ахли қибла нишона бигирид, ва ё дар нихоят дар бейни ин гуруххойи мухталифи мовриди муомала бо душманони қонуни шариати аллох қарор гирид. Хамчунонки хоинин моро ба секуляристхойи муртад фрухтанд, иддайи аз бародаронимон чун кока Мухаммад курдистоний ва кока Тоййиб ва кока Саъдийро ғаддорона ба қатл расонданд, ва иддайиро равонайи зиндон ва дастахойи чун манро пас аз тахаммули зиндон, равонайи табъидгох намуданд.

Ман қаблан дар осибшуносийи муборизотийи муслимини русияйи тазорий арз кардамки мисоли ин гуруххойи атрофи шумо монанди шахси астки шойеъ мекунад қасди издивож дорад ва ин шахс хонувода, фомил, хамсояхо ва ғейрихро даъват мекунад; аммо охари сар пас аз сарфи онхамма ғазо ва пул мегуяд: ман қасди издивож надорам. Ин кор аслан кори инсони нормолий нест, ва мо чанин одамиро инсони солим ва бе ғарази намедонем. Ё ғарази дорад  ё марази дорад. Бояд пурсида шавадки агар қасди издивож надори барои чи дигаронро ба арусий даъват мекуни? Мардум фарибий кори дурусти нест.

Хам акнун, аслийтарин ва асосийтарин масалайи дунёвийки мо ва шуморо ба хижрат водор мекунад, дафъи душмани соили кофар аз муслимин ва талош жихати хокимият бар асосий қонуни шариати аллох аст. Он гуруххойи атрофи шумоки новбатий душмани соили хамдигар мешаванд, ва ахдофишон хар руз дар холи тағйир ва дигаргуний аст, инхо мухожиринро бо шуор ва иддаохойи ба самти худ кашонданд, аммо имруза воқеият чизи дигариро нишон дод. Дар вазъи мовжуд хеч ек аз ин гуруххойи атрофи шуморо гирифтанд қасди издивож надоранд, аммо шуморо ба арусий  даъват карданд.

Хеч вақт фаромуш накунидки мо наметавонем ба омадани субх ё омадани борони бахорий ва сузи пойизий ва сармойи зимистони ва гармойи тобистон бигуйим хуб аст ё бад.  Чун инхо қахрий ва жибриянд, бад ин астки мо худимонро барои субх ё шаб ё омадани борон ва тобистон ва пойиз ва зимистон омада накарда бошем.

Бародарони мухтарам:

Орзуйи инқилобий ва озодийхохонайи мо ин астки, хамчун сагмаргхойи кофари курдистон ва гарилахойи кофар ва муртадди хизби муздурони ужалон табдил ба сухти жанги бейни амрико ва русия ва нато нашавид. Мумкин аст мустақим шуморо вориди ин пруса накунанд аммо дур нестки ғейри мустақим ва аз коноли туркия ва оли саъуд ва қатар  ва урдун шуморо ба кор гиранд. 

Хийли хуб хам инро бидонидки агар дар миёни он гуруххо истиқомат дошта бошид ва истиқлоли худро хифз кунид, фрухта мешавид. Мо дар он шароит ва мовқеияти шумо будем аммо секуляристхойи муртад моро фрухтанд ва бисёри аз бародаронимон чун Мухаммад курдистоний ва Тоййиб ва Саъдий ва чандин бародари дигар бо ғадр ва хиёнат кушта шуданд ё захмий шуданд ва дар холики захмий буданд тахвили душманон дода шуданд, ва ё бо ғадр дастгир шуданд ва тахвили тоғутхо дода шуданд ва касони чун ман баъди аз зиндони инфиродийки бисёри аз шумо онро чашидаид, бояд солхойи сол тахти назари сахтгирона дар табъид ба сар барандки кучактарини харакоти мо нез зери назари онхо аст.

Бародарони геромим:

  Инро бидонидки шикаст ба маънийи нохақ будан нест. Муслимин дар ғазвайи ухуд шикаст хурданд ва кушта шуданд; ин ба ин маъни нестки ин мусулмонхо нохақ буданд ва секуляристхойи кофари қурайш бар хар буда бошанд, балки ин ба мо мегуядки муслимин аз асбоби шикаст истефода карданд ва шикаст хурданд ва куффор аз асбоби пийрузий истефода карданд ва дар ин дунё пийруз шуданд.

Ин барои мо дарс аст, андалус барои мо дарс аст, юриши муғул ва рус ва англис ва амрико ва чечен ва афғонистон ва миёнмор ва покистон ва яман ва сумолий ва моли ва ироқ ва соири сарзаминхойи дигар, хаммагий барои мо дарс хастандки бидуни парда еки аз суннатхойи аллохро ба мо мегуяндки, табдил ва аваз шудан барояш вужуд надорад.

Аллох таоло ба изни худиш занро асбоби баччадор шудан карда аст, ту агар зан нагири аллох таоло чигуна ба ту бачча бидихад? Аммо агар кофар зан гирифт чи? Обро сабаб рафъи тишнагий қарор дода , ғазо хурданро асбоби сири қарор дода, оташ ва либос ва патуро асбоби гарм шудан қарор дода ва, даворо асбоби шифо қарор дода…….ин сабабхо ва асбоби хамчун инхо, кори ба мусалмон ва кофар надоранд.

Туки вахдати фармондехий надошта боши ва дучори тафарруқ шуда боши, шикаст мехури, хар чанд паёмбар хам бо ту бошад.

  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین ومن حالفهم من المرتدین. اللهم اجعلهم وعتادهم غنیمه للمسلمین. اللهم دمرهم وزلزلهم. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ

 Вассаламу  алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.