Шайх Абу Сулаймон Холиднинг шомдаги қуролланган гурухларни таркибидаги ахли суннат мухожирларига мурожаъати. 16 робиъул аввал 1439 йил/ 5 декабр 2017 йил.(2)

Таржимон: Насибуллох фарғоний

 

Шубхасиз,хамма мусулмонлар тафарруқ азобига гирифтор бўлишган, ана бу мағлубиятни гунохи хам хамма мусулмонларни бўйнида, аммо аллохни хузуридаги ва аллохни бандаларини олдидаги  аслий жавобгар, бу мужохидларни рахбарлари хисобланади, ана бу фожеъаларни ва кетма- кет келаётган мағлубиятларни аслий масъулияти  уларни бўйнида, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

 مَا مِنْ عَبْدٍ یَسْتَرْعِیهِ اللَّهُ رَعِیَّهً، یَمُوتُ یَوْمَ یَمُوتُ غَاشًّ الِرَعِیَّتِهِ، إِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّهَ».[1]

” Аллох бир бандага (қавмга) пешволикни топширган бўлса ва бу банда хиёнат қилган холда ўлим топса, худованд унга жаннатни харом қилади.”

Ана бу рахбарлар ўзларини бу вазифага маъмур деб билишган, лекин уларни дипломатикаси ва стротегияси улардаги жохиллик сабабли мағлубият йўлида ўзини вазифасини бажаради.

Бу ердаги собитлик, шижоат, жасорат мужохидларни мушкилотини хал қилиб бермайди, ёки барча жамоатларнинг қуръон ва суннатга тобеъ эканликларини иддао қилишлари хам йўлни мақсадга етказиб олиб боргани йўқ; балки бу ерда қитол муборазасини мудирият қилиш ва хидоят қилишдаги рахбариятнинг  бугунги кунни талабига жавоб берадиган илми, билими иш беради. Мусулмонлар шўро тизимини бир четга суриб қўйиш билан шарқий равишга кўра қахрамон ясаш орқали шундай рахбарларни танлашадики, ана бу рахбарлар қабул қилса бўладиган қобилиятга хам эга эмаслар.

Шунинг учун хам ана бу рахбарларни хаммаси иттиходни иддао қилишади, уларни хар бирини иттиходдан бўлган  манзури, шўрога асосланган эмас, балки  ўзларини ижтиходлари ва назарларига оид бўлган иттиходдур, уларни хеч қайси бири шўрони соясидаги бошқаларнинг ички истиқлолини тан олишмайди. Шу сабабли хам бу ерда уларни сўзлаган нарсалари қилган амаллари билан бир хил эмас.  

Душманнинг ғалабаси ва ахли қибланинг жанг майдонларидаги ва қуролли жангдаги мағлубияти, мубораза ва жиходга хос бўлган вожиботларга пойбанд бўлишдаги камчиликларга ёки қилинган хатоларга ё жиходга хос бўлган гунохларга ва жиходга,қуролли жангга хос бўлган қонунларни оёқ-ости қилинишига боғлиқ бўлган ва хозирда хам боғлиқ  бўлади.

Аллох таоло ухуд жангидаги мағлубиятни зудлик билан ижтимоъий паталогия бўйича текшириб чиқади ва ҳеч қандай ишни пинхон қилмасдан очиқ-ойдин эълон қиладики, бу мағлубият сизларни ўзингиз вужудга келтирган нарсадир:

 أَوَلَمَّا أَصَابَتْکُم مُّصِیبَهٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَیْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِکُمْ (آل عمران/ ۱۶۵)

(Эй мўъминлар), агар сизларга (ухудда душман томонидан) бир мусибат етса – холбуки, сизлар (бадр жангида) унга икки баробар мусибат етказган эдингиз – “бу бало қайдан келди?” дейсизми?! (Эй Мухаммад), уларга “бу мусибат – мағлубият ўз қилмишларингиздан”, деб айтинг!

Бу жангда мусулмонлар буйруқ бериш вахдатини аслига эга бўлсалар хам, дастур вахдатини аслини кўрмаганликка олишди ва ўзларини тафарруқ азобига ташлашди ва уни дунёвий натижасини хам тотиб кўришди.

Мени назарим бўйича, ўзим кўрган нарсаларни хисобга оладиган бўлсак, сизлар сурияда ўзингизни жонингизни, оилаларингизни топшириб қўйган гурухлар хо ши мин, ленин, маога ўхшаш кофирларни хаддида хам инқилоб ва мубораза илмига эга эмасликларини собит қилишган. Улар аслида машина хайдашни билмайдиган хайдовчига ўхшашади. Улар мубораза илмини исломий равишига нисбатан жохил бўлишларидан  ташқари , касалликларга ва гунохга ва тафарруқ каби дахшатли азобга ва ички жангларга мубтало бўлишган, бўлиб хам тафарруқ ғалабани кечикишига боис бўладиган энг мухим далил хисобланади. Бундан хам кўра асосийроқ мушкил шуки, сизлар махаллий ахоли бўлмаганлигингиз ва сурияда мавжуд гурухлар томонидан ажратилганингиз сабабли, шом тупроғида  ана бу гунох ва азобни  ислох ва дармон қилишлик, сизларни қўлингиздан келадиган иш эмас.

  Бу ердаги чора, турли-хил барча тафсирлар ва гурухларнинг ички истиқлолини расман тан оладиган  улил амр шўросига қайтишликда ва ана бу шўро томонидан қўлдан келганча вохид умматни вужудга келтиришдадир, ана бу умматни вохид ижмоъси вахдатни вужудга келтиради, вахдат яъни қудрат хисобланади.

Далиллар шуни кўрсатадики, сизларни атрофингиздаги ўнлаб балки юзлаб гурухларда шўрони, умматни, ижмоъни, вахдатни, қудратни қабул қилиш заминаси мавжуд эмас, балки турли-хил  миллатли  дасталарга бўлинишни таъсирида  ва хар бир гурухдаги истелох билан айтилганда  раббоний ва мувассақ  уламоларни фатвоси остида, азоб ва тафарруқ олови кенг миқёсда тарқалиб кетяпган; сизларнинг бетараф бўлиб туришингиз кўп давом эта олмайди, сизлар ўзингиз истаб- истамаган холда  тафарруқ азобига гирифтор бўлиб қоласизлар.

Яна бир марта эслатиб ўтилиши лозим бўлади: бу ерда мавжуд тафарруқ ва қирғинлар хеч қачон ва харгиз неъмат бўлмаган ва бўлмайди хам, балки бу мушрикларни сифатларидан биридур,

  وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ” (الروم/۳۰-۳۱-۳۲)

Мушриклардан бўлманглар! Улар (яъни мушриклар) динларини бўлиб, фирқа- фирқа бўлиб олгандирлар. Хар бир фирқа ўз олдиларидаги нарса билан хурсанддирлар.

Балки бу тўфон,чақмоқ ва зилзилани хаддидаги ғазабдир.

Умар ибни Хаттоб (розиаллоху анху) жангдаги ўзини қўмондонига айтадики: мен сени  ва сени хамрохларингни қуйидаги нарсалар амр қиламан: сизлар душмандан кўра кўпроқ гунохлардан пархез қилинглар, чунки лашкар учун гунохдан келиб чиқадиган хатар душмандан кўра хатарлироқдир, шу билан бирга мусулмонларнинг ғолиб бўлишларидаги хикмат душманларининг аллохга итоат қилмасликларидадир, агар шундай бўлмайдиган бўлса, бизлар тажхизот бўйича уларга баробар кела олмаймиз, хатто бизларни сонимиз хам уларга тенг эмас ва тажхизотимиз хам улар билан баробар эмас! Агар бизлар гунохда улар билан баробар бўладиган бўлсак, улар ўзларини имкониятларидан фойдаланган холда бизларни мағлубиятга учратишади, агар бизлар ўзимизни тақвойимиз ва фазлимиз билан улардан устун бўлмас эканмиз, биздаги қудрат фойда бермаслиги аниқ!

Умар ибни Хаттоб (розиаллоху анху) жанг ва жангдаги ғалаба хақида сухбатлашган, мусулмонларни жангдаги ғалабадан тўсиб қўядиган касалликлар ва гунохларни, мусулмонларга  хайдовчилик, қассобчилик, муаллимлик, муллолик ёки никох, оила,иқтисод, маданият каби  ижтимоъий алоқаларга оид ишларда ғолиб бўлишларига тўсиқ бўлишидан катта фарқ қилади. Кейинги ўринларда гунохлар муваффақиятни қўлга киритишга монеъ бўлиши ва бу нарса бошқа ўринларга таъсир қилмаслиги мумкин, ёки уларни хаммасини ўртасида муштарак гунохлар хам бўлиши мумкин.

Қуролланган мусулмон гурух ё исломий хукумат учун Аллох таоло уни дунёвий азоб суратида сифатлаган тафарруқдан кўра тепароқда турадиган гунох борми? Бўлиб хам бу азоб тўфон, чақмоқ ва зилзиладек яхши ва ёмонни хаммасини ўзи билан олиб кетадиган бўлса-чи?

Эсимда ансорул ислом жамоатидаги Рамазон исмли бир дўстимиз сигарет чекарди, дўстларимиз ансорни мағлубиятидаги иллатни текшириб чиқишган пайтда, ёки бўлмасам бошқа жамоатларнинг мағлубиятидаги иллатни кўриб чиқишган пайтида хам, мағлубиятни иллати сифатида  сигарет чекиш каби майда гунохлар билан кифояланишган!!

   Инқилобчи бир мубориз учун бу нарса латифа ва хазил бўлиб кўриниши мумкин, масалан фалон жангдаги мағлубиятни иллати Қақоъни шароб ичиши бўлган деб санашимиз каби, бўлиб хам бу жангда ғалаба қўлга киритилган эди; ёки бўлмасам гунохларга эга бўлган  фожир бир қўмондонни мағлубиятга сабаб бўлган дейишимиз хам мумкин, буни натижасида эса аслий касалликни ва аслий гунохни яъни тафарруқни англаб етмаймиз!!! Бўлиб хам тафарруқ вахдатга монеъ бўлади, фақатгина вахдатни соясида дунёвий қудратни қўлга киритса бўлади холос. Аллох таоло хам ўзини нусратини буйруқ бериш вахдатига ва амал вахдатига эга бўлган кишиларга ато қилади. Бу ерда у зот бандаларининг ишончларини назарга олмайди, биз бу нарсани ўтган тарих давомида ё хозирги даврда хам кўп марта кўрмадикми?

 Жангга хоким бўлган ўзгарувчан, махаллий  усуллардан ташқари, жангдаги умумий қоидалар хисобланган  жангнинг бутун башарият тарихи давомидаги буйруқ бериш вахдати, дастур вахдати, соддалик, мақсад, диққатни жамлаш, душманни саросимага солиш каби собит ва умумий усулларини хам риоят қилиниши керак. 

Мана булар аллохни жангдаги асбоблари ва суннати хисобланади, булар ўтган узоқ асрлар давомида инсонлар томонидан кашф қилинган. Зулқарнайн хам шу асбобларга эргашади ва аллох хам унга нусратини нозил қилади ва ғолиб бўлади. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни лашкарлари хам бадрда ва бошқа ўнлаб жангларда бу нарсани риоят қилишган ва аллох таоло хам уларга нусратни берган  ва ғолиб бўлишган.  Аммо сизлар фақатгина ухуд жангини текшириб чиқсангиз бўлди, зохирда кўриб турганингиздек, дастур вахдатини бир четга суриб қўйишлик ва сабабни,суннатни оёқ- ости қилишлик, аллохни нусратини муаллақ холга келтиради ва мағлубиятни аслий омили бўлиб қолади.  Аслида мана бу зохирий касаллик хам ички касалликларга бориб тақалади. Буйруқ бериш вахдатини бир четга суриб қўйишни кетидан жангни бошқа усуллари хам йўқ бўлади ва жангни мақсади хам йўқолади ва диққатни марказлаштириш, моневр ва душманни саросимага солиш, таъминот, соддалик, кучни тежаш  хам йўқолади.

Хурматли биродарлар: дунёвий ухуд жангидаги мағлубиятда аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг хозир бўлганликлари сабабли, ўзининг суннатини ўзгартиргани йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари аллохни асбобларига ва суннатларига тобеъ бўлишмаган пайтида, аллох хам уларга нусратни бермади. Балки уларнинг ана бу дастур вахдатидан ва буйруқ бериш вахдатидан бош тортганликлари, керакли суннатлар ва асбобларга тобеъ бўлган кофирларнинг мусулмонларни устидан ғалаба қозонишларига сабаб  бўлди.

Сизлар ўзингизни атрофингиз қандай эканига  бир назар солингларчи? Мана бу усулларни риоя қилиш бўйича, муғулларни жибхаси ё американинг сотқинларини  жибхаси муваффақроқми ёки сизлар билан бирга бўлган гурухлар муваффақроқ бўлишганми? Башар асаднинг марказий хукуматидаги жибха муваффақроқ бўлганми ёки сизлар билан бирга бўлган бошқа гурухлар ташкил қилган жибха муваффақроқми?  Хатто америка ва россиядан ташкил топган жибха бу усулларга кўпроқ  пойбанд бўлишганми ёки сизлар ва бошқа қуролли  гурухлардан ташкил топган жибхами?   

Тафарруқ осонлик билан аллохни душманларини қўрқитишга асосланган аллохни дастурини ва аллохни фарзини ва мусулмонларни сустлаштиради, аллох мархамат қилади:

   «وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّهٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللهِ وَعَدُوَّکُمْ» [انفال: ۶۰]

(Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича  куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Мана бу холатда сизларнинг харбий тижхизотларингиз ва мухолифларни қирғини борасидаги олган филмларингиз хам, шариатда хохланган қўрқитишга боис бўладиган  мусулмонларга керакли хайбатни, шавкатни бера олмайди. Чунки тафарруқ ва тортишувлар мусулмонларни нотавон қилиб чарчатган, хамда уларни убухатларини, шавкатларини нобуд қилган, мана  бундай вазиятда душман нимадан қўрқсин?

Бундан ташқари тафарруқ аслий саботни хам бостириб ташлайди, аллох таоло мархамат қилади:

  «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَهً فَاثْبُتُواْ وَاذْکُرُواْ اللهَ کَثِیراً لَّعَلَّکُمْ تُفْلَحُونَ * وَأَطِیعُواْ اللهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرِینَ»  [انفال: ۴۵-۴۶]

Эй мўъминлар, (кофир) жамоатга рўбарў бўлганингизда саботли бўлингиз ва доимо аллохни ёд этингиз, шояд нажот топурсизлар. ** Ва аллохга ва унинг пайғамбарига итоат қилингиз ва (ўзаро) талашиб – тортишмангизки, у холда сустлашиб, куч- қувватингиз кетур. Сабр- тоқат қилингиз! Албатта, аллох сабр қилгувчилар билан биргадир.

Мусулмонлар ўзларини мана бундай шароитларга ва азобга дучор қилган пайтида ва уларни ўзлари кофирларни махсусан секуляр кофирларни ўз  минтақаларига  хужумини қўзғатувчиси ва шароитни мухайё қилувчи бўлган пайтларида, мусулмонларга муомала қилиш бўйича ўзини стротегияси ва дипломатикасини  қитолга ва қуролли жангга кўра бино қилган  секуляр кофирлар,

  « وَلاَ یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىَ یَرُدُّوکُمْ عَن دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ (بقره/۲۱۷) (

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайфтаргунларича сизлар билан уришаверадилар.

Аллох таоло амр қилади:

 وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ ‏(انفال/۴۶)

Аллох таоло сабр ва сабр қилишни охирида келтирган, унда тафарруқ бўлмайди, азобдан қочиш кераклиги хам табиий нарса, унга сабр қилиб ўтириш керак эмас. Азобга эмас, имтихон пайтида сабр қилинади. Бўлиб хам бундай азобдан қочса бўлади. Шундай кишилар хам борки, жохилият фитнасидан азоб бўлмиш  қуролли жангни панохига қочишади, улар мана бундай азобни ичида қолишни ўзлари учун сабрни қолибида асослашади. Бу огох бўлган холатда қилинадиган  бўлса, сабр эмас қайсарлик, ўжарлик хисобланади.

Энди аллохни амрини эшитмаганликка оладиган ва даста- даста тарқоқ бўлиб кетадиган мусулмонлар, буни кетидан заиф ва нотавон бўлишади, хамда хайбатлари хам кетади, ва бу яъни: кофирларни ўзларининг минтақаларини ишғол қилишга даъват қилиш ва кофирларни ўзларини қирғин қилишга  даъват қилиш ва кофирларни ўзларини номусларига тажовуз қилишга даъват қилиш ва кофирларни табиий манбаъларни ва бойликларини талон- тарож қилишга даъват қилиш,демакдир, бир сўз билан айтганда, аллохни шариатидаги қонунларни ўрнига, жохилиятни куфрий қонунлари билан хукм қилишга кофирларни даъват қилишдур.

Шуни хам яхши билишимиз керакки, бир- бирларига азоб бераётган ва кофирлар учун йўлни текислаб берувчи абзорга айланиб қолган мана бундай тарқоқ гурухларнинг мавжуд экани, фарзи аъйн бўлмиш жиходдан қўлимизни тортиб олиб ўтиришимизга далил бўла олмаган ва бўлмайди хам. Аллох таоло уларни яхши кўрмайди, агарчи улар забонларида вахдатни иддао қилсалар хам, амалда улар тафарруқ йўлида кетишяпти, аллох таоло хам уларнинг сўзлари билан амалларидага зиддиятни баён қилиб, ўзи яхши кўрадиган зотларни таништиради ва мархамат қилади:

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ‏*‏ کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ‏*‏ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ ‏ (صف/۲-۴)

Эй мўъминлар! Сизлар нега ўзларингиз қилмайдиган нарсани (қиламиз деб) айтурсизлар?! Сизларнинг ўзларингиз қилмайдиган ишни (қиламиз,деб) айтишларингиз аллох наздида ўта манфур (ишдир). Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни севар.

Аллох таоло ўзини  йўлида қитол қиладиган кишиларни яхши кўради, аммо улар қандай сифатларга эга?  

“ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ »

Бир ёқадан бош  чиқарган, муттахид ва пўлат девор каби бир сафга тизилган кишилардир. Лекин бу ширкдан кўра пастроқдаги  жиноятларни қиладиган мўъминларни аллох яхши кўрмайди, деган маънода эмас. Нима учун аллох таоло мўъминларни яхши кўради, аллох мўъминларни мавлосидур, лекин уларни ана бу жиноятларини яхши кўрмайди. Уларни тарқоқ холларини, азобда юрганликларини ва нотавон,бечора, убухатсиз холларида қирғин билан машғул бўлиб юришларини ва ўзларини залилликлари ва душманни ғалабаси учун асбобларни мухайё қилишларини ёқтирмайди ва у зот бундай амалларни яхши кўрмайди, хатто бундай шахсларни адаблайди ва хатто адаблашдан хам юқорироқ холда, уларга  мана шу дунёни ўзида азоб беради.

Ха, аллох таоло ўзини буйруқларига қарама- қарши амал қилганларга ёки шўро,вахдат неъматидан юз ўгириб тафарруқ азоби томон йўлларини ўзгартириб олганларга  эмас, ўзини дўстларига ёрдам беради. 

Ана бу вахдатгарлар ва аллохни дўстлари, яхшилик қилувчилар бу мужохидлар бўлишади, аллох таолони мархамат қилишича, уларни аллох албатта ўзини  йўлига хидоят қилади:

 وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ»  (عنکبوت/۶۹)

Бизнинг йўлимизда жиход қилган – курашган зотларни албатта ўз йўлларимизга хидоят қилурмиз. Аниқки, аллох чиройли амал қилгувчи зотлар билан биргадир.

Аллох таоло жаннат неъматини хар қандай кишига хам беравермайди, лекин мушаххас ва маълум бир муомалани кетидан, ана бу яхшилик қилгувчиларга жаннат ваъдасини бериб мархамат қилади:  

 إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم  بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً فِی التَّوْرَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ، فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُم بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ‏(توبه /۱۱۱)

Албатта, аллох мўъминларнинг жонларини ва молларини улардан жаннат баробарига сотиб олди – улар аллох йўлида жанг қилишиб ( кофирларни) ўлдирадилар ва ( ўзлари хам аллох учун шахид бўлиб) ўлдириладилар. (Бундай мўъминларга жаннат берилишига ) аллох таврот, инжил ва қуръонда ўзининг хақ ваъдасини бергандир. Аллохдан ахдига вафодорроқ ким бор? Бас, ( эй мўъминлар), қилган бу савдоларингиздан шод бўлингиз. Мана шу хақиқий буюк бахтдир.

Хозирги пайтда сизларни атрофингиздаги мусулмонлар шўро, шўродан келиб чиқадиган уммат, умматдан келиб чиқадиган ижмоъ, вахдат,қудрат неъматларини, тафарруқ ва залиллик, ўзаро қирғинлар, душманга мағлуб бўлиш азобига алмаштириб олишган. Ана бу неъматни азобга алмаштириб олиш, мусулмонларни ўзларининг қилмишидур, аллох таоло мархамат қилади:

   ذَلِکَ بِأَنَّ اللّهَ لَمْ یَکُ مُغَیِّراً نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ‏(انفال/۵۳)

Бунга (яъни уларнинг азобга гирифтор бўлишларига) сабаб – аллох бир қавмга инъом қилган неъматини то улар ўзларини ўзгартирмагунларича ўзгартирувчи эмаслиги ва аллох эшитгувчи,билгувчи эканлигидир.

То мусулмонларни ўзлари ана бу бахтсизликка, тафарруқ азобига ва бошқа мушкилотларга хотима ясаш бўйича қарор қабул қилмагунларича, аллох таоло улар учун бир ишни амалга оширмайди ва уларни мўъжиза суратида ўзгартириб қўймайди, албатта бу ерда андалусга,муғулларни хамласига ёки бугунги кундаги америка рахбарлигидаги секуляр кофирларни хамласига ўхшаш фожеалар рўй берса ё минглаб эмас балки миллионлаб мусулмонлар, хатто хайвонлар нобуд бўлиб кетса хам аллохни қарори ўзгармайди:

 إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ ‏(رعد/۱۱)

Аниқки, то бирон қавм ўзларини ўзгартирмагунларича аллох уларнинг ахволларини ўзгартирмас.

Мана бу ошкор нақзга (бузғунчиликка) қўшимча равишда, яна бир бошқа масала хам мавжуд бўлиб, бу сизни атрофингиздаги бир-бирига зид ақидаларга,ишончларга эга бўлган гурухларни ижтимоъсига бориб тақалади, ана бу гурухларнинг умумий рахбарияти ва умумий хидояти мустақим ва ғайри мустақим суратда, америка ё нато секуляристлари томонидан бошқарилади.

Агар ўзингиз хам диққат билан эътибор берсангизлар, ужалонни ишчилар хизби ва озод лашкар каби сотқинлар мустақиман фи сабили америка жанг қилишади, ёки баъзи бир гурухлар фи сабили туркия ёки нато жанг қилишади, бошқа бир гурухлар эса оли саъуд, қатар, иморат, иордания кабиларни воситасида фи сабили америка  жанг қилишади, бошқа дасталар эса инқилоб илмидан огох бўлмаганликлари сабабли ўзлари хохламаган холда ана бу йўлларга қадам қўйишади ва ана бу душманларни, секуляр тоғутларни мақсадларини амалга оширишади.

Шомдаги исломий шиорлар берадиган ва  қуролланган гурухларнинг кўпини асосий мушкилоти,уларни орасидаги  тафарруқдан ташқари   ва исломий равишга асосланган инқилоб илмидан огох бўлмасликларидан ташқари ,улар бошқа бир неча илдизли мушкилотларга хам эга, масалан:

– Қуръоний меъёрларга асосланган душманшуносийни ва душманни даражаларга ажратишни билмаслик. Мана бу гурухлар хануз душманларини қуръондаги меъёрлар асосида дасталарга ажратиш даражасида униб- ўсишмаган. Улар хали- хануз қурайш секуляристларига қарши жангда – бугунги кунда уларни ўрнини америка рахбарлик қиляпган – ахли китобни кофирларига ёки исломий мазхаблар,тафсирлар ва фирқалардан бирига қарши қилинган қуролли жанг, хато ва балки агар  огох бўлган холда қилинса хиёнат хисобланишини  билишмайди.

– Яна бир бошқа мушкилот, китобхона уламоларини асос қилиб олиш; бу ерда ана бу уламоларнинг  бутун жахон ва минтақадаги секуляр тоғутларга ё кофирларга алоқадор бўлиши  ёки бўлмаслигини  хисобга олинмайди, бундан ташқари бу уламолар жангни собит ва ўзгарувчан усуллари хақида хеч қандай маълумотга эга эмаслар, хатто улар амалий суратда содда бир қуролни очиб ёпишни хам билишмайди, улар аслахаларни таъсир қилиш меъзонидан хам огох эмаслар ва жанг майдонларини тажриба қилиб кўришмаган, бундай камчиликлардан  ташқари, ана бу уламолар ўтган асрларда қолиб кетишган, улар “мавжуд вазиятни” дарк қилишдан ожиздурлар.

– Бу ердаги бошқа бир мушкилот, ана бу гурухларнинг ва уларга фатво бераётган муллоларнинг мусулмонларнинг ўртасидаги ўзаро вахдатбахш асбобларни ва мусулмонлар билан ғайри мусулмонларни ўртасидаги қуръон ва сийрайи набавийда келтирилган  муштарак нуқталар ва манфаъатларни билмасликларига бориб тақалади.

 – Бошқа бир мушкилот эса, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига асосланган исломий фаол дипломатикани йўқлигига ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ғайри мусулмонлар билан қилган алоқаларидаги дипломатикага хоким бўлган усуллардан огох бўлмасликка бориб тақалади.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[1] مسلم 142